Noren zijn echt niet afstandelijk.

“Groeten uit” is een serie van de Stentor Lochem over oud streekgenoten die zijn verhuisd naar het buitenland.

GROETENUIT

‘De eerste weken hadden we door een dik pak sneeuw in ons dorp Ørskog doorlopend een kerstgevoel.’Harry Klein Hulse.

Het is twintig jaar geleden dat Hilde Wagemaker (42) en de – in de toenmalige gemeente Gorssel geboren – Harry Klein Hulse (46) voor het eerst op vakantie gingen in Noorwegen. “Dit land maakte op ons een onvergetelijke indruk,” mailt Harry in zijn bijdrage voor de zomerserie Goeten Uit. Toch lukte het hen om bij thuiskomst gewoon weer aan het werk te gaan en hun dagelijkse draai te hervinden.

Maar het jaar daarop was hun vakantiebestemming opnieuw Noorwegen. “En weer waren we onder de indruk van het prachtige, ruige land. Toen was het na de vakantie een stuk moeilijker om ‘gewoon’ weer aan het werk te gaan en in de dagelijkse routine te komen. Elk jaar dat we naar Noorwegen gingen, werd dat sterker en sterker”, herinnert Klein Hulse zich. “Na enkele jaren werd voor ons de behoefte om langer in Noorwegen te blijven zo groot dat we onszelf de vraag stelden waarom we daar dan niet zouden gaan wonen?”

Op dat moment begon voor hen een proces van onderzoeken naar de mogelijkheden en onmogelijkheden van een bestaan in Noorwegen. “Omdat wij beiden zijn opgeleid ten behoeve van de Jeugdzorg, en taal daarbij een belangrijk instrument is, was een baan in die sector niet voor de hand liggend, maar wat kunnen we dan wel en wat is onze droom? Daar moesten we achter zien te komen.”

Harry: “Toen we Zutphen inruilden voor ons huidige dorp Ørskog hebben we vlak voor vertrek een feest gegeven om waardig afscheid te kunnen nemen van familie en vrienden. Dit was een bijzondere belevenis. Zo velen waren verdrietig vanwege ons vertrek terwijl wij zo blij waren met datzelfde vertrek waar we al zo lang naar uitkeken.”

Het tweetal had al snel besloten dat het een camping of hotel zou moeten worden. Na twee jaar bedrijven te hebben onderzocht op potentieel en ontwikkelingsmogelijkheden kochten ze een bedrijf in Møre & Romsdal (het fjordengebied in Noorwegen).

“Naast een camping hebben we nu vijftien hutten, een restaurant, een zalencentrum en de import en distributie van Berg Skelters naar en in Noorwegen.”

Møre & Romsdal is een van de toeristische hotspots van Noorwegen. De Geirangerfjord, Trollstigen, Atlanterhavsveien, Ålesund en het vogeleiland Runde worden jaarlijks door honderdduizenden toeristen bezocht.

“We hadden allebei geen ervaring of opleiding in de horeca maar met gebruik van ons boerenverstand komen we een heel eind. Na 4,5 jaar zien we nog steeds groei in het bezoek van camping, restaurant en zalen.”

Bij hun aankomst op 18 februari 2006 lag in Noorwegen een dik pak sneeuw. “We waren zelf nog nooit in de winter in Noorwegen geweest en hadden dus geen flauw idee wat ons te wachten stond. Nou de eerste weken hadden we een doorlopend kerstgevoel.”

De eerste week kochten ze gelijk een ski-uitrusting voor hun zoon Bé (12) en dochter Trui (10) en gingen de bergen in. “Wat is het geweldig om te zien hoe gemakkelijk kinderen leren skiën. En ongelooflijk hoe snel ze zich de taal weten eigen te maken. Bé sprak binnen tien weken vloeiend Noors. Overigens wel met het lokaal dialect.”

Harry: “Er bestaat een beeld dat de Noren wat afstandelijk zijn. Wij herkennen dit niet. Het afstandelijke mag zo over komen maar ik herken het meer als sociaal wat onhandig. Omdat de Noorse gemeenschappen erg klein en lokaal gericht zijn, is alles wat van buiten komt en nieuw is een verstoring van het evenwicht en zal men dat met voorzichtigheid tegemoet treden. Nadat ze de kat uit de boom hebben gekeken, gaat de deur open. In ons geval ging dit erg snel omdat we schoolgaande kinderen hebben. De eerste schooldag vergeten we niet snel. Bé en Trui waren toen respectievelijk acht en zes jaar oud. Hilde en ik hadden ons de eerste weken vrijgemaakt zodat we de kinderen zouden kunnen helpen met vertalen. Onze verbazing was groot toen we zagen dat school een tolk had geregeld die enkele maanden een op een zou vertalen voor onze kinderen. Dit is illustratief voor Noorwegen en zijn mogelijkheden.” Iedereen die Noorwegen al eens heeft bezocht, kent de ruimte in letterlijke en figuurlijke zin. “Deze ruimte zie je ook terug in de samenleving. Als ik generaliseer, kan ik zeggen dat de Noren geen stress kennen en zich niet snel ergens druk over zullen maken. Het socialistisch en democratisch gehalte in dit land is erg groot met als gevolg dat als er een beslissing is genomen (op alle niveaus) deze ook gedragen wordt. Het nadeel is dat het even duurt voor zo’n beslissing is genomen.”

Op dit moment is de behoefte bij de Klein Hulses niet aanwezig om terug te keren naar Nederland. “We hebben het hier te goed en onze onderneming is in volle bloei. Het eindpunt is nog lang niet bereikt en onze ambities reiken nog zo ver dat we geen tijd hebben om terug te gaan, maar niemand weet wat de toekomst ons brengt,” besluit Klein Hulse.

Overigens komen ze nog wel regelmatig naar Zutphen, de stad waar ze veertien jaar geleden in het huwelijk traden. Harry: “En nog altijd bezoek ik de Bokbierdag wat voor mij een grote reünie is. Vorig jaar nam ik een Noorse vriend mee. Dit jaar zelfs meerdere.” www.fjellstova.no en mailadres: fjellstova@tele2.no

Bron : Stentor door Henk Brummelman. zaterdag 21 augustus 2010